|
De avonturen van Baby Pea
|
|
Je vindt er leuke baby verhalen, spannende nieuwtjes, handige tips voor papa's en mama's en wetenswaardigheden over baby's die je nergens anders vindt. Natuurlijk staan er ook grappige foto's van Baby Pea op.
Mama is een echte heldin.
Soms denk ik wel eens dat ze stiekem de zus is van Superman. Ze speelt met me, ze knuffelt me, ze zorgt dat ik frisse billen heb en ze geeft de zachtste zoenen van de wereld. Maar af en toe moet ik toch als kleine puk ingrijpen als mama een beetje moe is. Dat herken ik als de wallen onder haar ogen het puntje van haar neusvleugels aanraken.
Dit zijn wat tips om mama op te vrolijken en met haar mee te denken !
1. Als ze staat, neem dan een snoekduik naar haar knieën. Als ze eenmaal ligt, sla je je armen om haar heen en zegt: “Mama lief!!”.
2. Doe heel gezellig en leuk als er visite komt. Ga netjes op je billen zitten, wiegel een beetje heen en weer en laat je aller-aanbiddelijkste grijns zien. Werkt altijd.
3. Oefen een tijd op een moeilijk woord dat mama nog niet van jou gehoord heeft. Als ze dan sip kijkt, spreek je ineens dat woord uit.
4. Help mama zoveel je kunt. Haal bijvoorbeeld de theezakjes vast uit de doos en leg ze netjes verspreid over de vloer. Of rol het wc-papier vast helemaal voor haar af zodat het klaarligt als ze moet plassen.
5. Vermaak jezelf en wacht niet tot mama speelgoed voor je pakt. Met een afstandsbediening kun je prima spelen en anders bel je toch iemand? Als je maar genoeg op de knopjes van de telefoon drukt, krijg je vanzelf iemand aan de lijn.
6. Geef haar zoveel kusjes als je kunt, van die lekker natte. Ondertussen knijp je stevig in haar wangen.
7. Klim veel op tafels en stoelen. Dan hoeft mama niet meer door haar knieën te bukken om jou aan te kijken.
8. Kauw stukjes brood vast voor en prop ze dan zachtjes in haar mond. Zorg wel dat ze goed smeuïg worden.
9. Stop vast veel spulletjes in haar tas, dan weet je zeker dat ze niets vergeet als ze ergens heen moet.
10. Veeg je snotneus af aan haar schouders, dan hoeft zij geen zakdoek meer voor je te pakken.
Baby fitness
|
Ik vind het jammer dat ik van mama nog niet op een voetbalclub mag. Ze zegt dat mijn beentjes nog te krom en te klein zijn. Daarom heb ik zelf bedacht hoe ik toch kan sporten. Op maandag doe ik aan atletiek. Dan ren ik altijd zo ver mogelijk van mama weg om te oefenen met hardlopen (en zo verbeter ik meteen mama’s conditie). Aan tafel zwiep ik mijn bord als een discus door de keuken. Op dinsdag worstel ik met papa als hij probeert om mijn luier te verschonen. Als papa poep aan een hand krijgt is dat 10 punten waard, twee handen vies wel 30 punten. Woensdag is mijn kogelslingerdag. Ik pak de kat bij zijn staart en slinger hem in het rond.
Donderdag is turndag. Dan sta ik zoveel mogelijk op 1 been en kijk ik welke schoenen van papa en mama het beste bij mijn pakje staan. Vrijdag is zwemslagtraining. Ik sla zo hard mogelijk op mijn badwater en maak zo megaspetters. Alle handdoeken nat is goed voor een gouden medaille. Op zaterdag doe ik aan krachttraining. Ik zet me helemaal schrap als mama of papa mij probeert aan te kleden. Daarbij span ik al mijn spierballen. Duurt het aankleden langer dan 10 minuten ? Dan heb ik gewonnen ! Op zondag doe ik niets. Dan werk ik hard aan mijn cooling-down. Dat doe ik het allerliefste door de hele dag tegen papa en mama aan te hangen. Ik probeer dan mijn geest zo rustig mogelijk te krijgen en reageer nergens meer op. Heerlijk !
|
 |
Onverantwoord speelgoed
Was ik vandaag lekker aan het spelen met papa's mobiele telefoon, hoor ik mama weer hard roepen. "Nee Pea, dat mag niet, dat is niet voor kleine mannetjes". Altijd hetzelfde liedje. Ik heb van papa en mama een speciale babytelefoon gekregen. Maar die is saai. Er zitten maar vier knoppen op, van die gladde grote, en dan ook nog in felle kleuren. Ze maken geluidjes die een beetje vals klinken. Soms denk ik dat speelgoedfabrikanten niet snappen wat baby's echt leuk vinden. Daarom help ik ze met mijn persoonlijke toplijst van dit moment:
1. Mobiele telefoons. Die hebben van die fijne, kleine knopjes waar ik met mijn vingertjes tussen kan friemelen. Ze smaken een beetje gek maar voelen lekker onder mijn tong. Ook het oplaadgedeelte van koper smaakt goed, net of er een beetje prik in zit.
2. De schoenen van mama. Vooral haar sandalen. Daar zitten gespjes op waar je voor moet oppassen omdat ze soms bijten. Schoenzool is heerlijk om op te kauwen als je last van je tandjes hebt.
3. Het toetsenbord van de computer. Niets zo leuk als op schoot zitten bij papa of mama en dan heel hard op het toetsenbord slaan. Boeiend om te zien hoe papa en mama reageren (wild). En op het beeldscherm gebeurt van alles.
4. Bestek en borden. Aardewerken borden maken een geweldig geluid als je ze van tafel op de grond gooit. Met een vork op een bord rammelen is ook al zo'n feest.
5. Kranten en tijdschriften. De krant vind ik het lekkerst. Die scheurt makkelijk en smelt lekker op je tong. Kun je superkauwballen in je mond van maken.
6. Mijn poepluiers. Wat voelt dat toch lekker als mama mij verschoont. Ik grijp altijd even naar beneden.
7. De CD collectie. Leuker dan blokken. Kunnen open en dicht. Mooie glimmende schijfjes.
8. De wangen en schouders van mama. Doe ik net of ik een kusje ga geven en bijt dan opeens heel hard. Moet ik altijd om lachen.
9. Sleutelbossen. Het liefst zware, met veel sleutels eraan. Smaken lekker naar smeerolie en voelen koel en scherp in je mond.
10. De poes. Laatst een oor geproefd, maar toen deed de kat een beetje raar. Met die zwiepstaart kun je heerlijk spelen, flappert elke keer weer een andere kant op als je er aan trekt.
Babykapper
Was jij zo'n baby van wie het haar gewoon doorgroeide toen je eenmaal geboren was ?
Of bleven er kleine plukjes nesthaar achter op het lakentje van je wieg en kreeg je een totaal nieuwe haardos ?
Veel culturen hechten speciale waarde aan de eerste keer dat het haar van een kindje geknipt wordt.
 |
In Amerika wordt de eerste haarlok vaak bewaard in een speciaal doosje. In de 19e eeuw was het er traditie om de eerste knipbeurt te laten plaatsvinden wanneer duidelijk zichtbaar was of het kind een jongen of een meisje was. De Afro-Amerikaanse gemeenschap kent een traditie rond de eerste verjaardag van een kind. De naaste familie verzamelt zich dan in een kapsalon en viert het eerste kappersbezoek van het kleintje.
Hassidisch Joodse kindertjes krijgen hun eerste knipbeurt als ze drie jaar oud zijn. De Torah vergelijkt mensen met bomen. Er staat dat je de vruchten van een nieuw geplante fruitboom de eerste drie jaar met rust moet laten. En dus het haar van kindertjes ook. De traditie wordt "upsherin" genoemd, een Jiddisch woord voor afknippen. Het afgeknipte haar wordt regelmatig geschonken aan een goed doel. Vaak maakt men er pruiken van voor zieke kinderen.
Hindoes kennen veel rituelen. Een daarvan is "choula", de eerste keer dat het haar van een jongetje geknipt wordt. Het is een gebeurtenis van grote betekenis, die plaatsvindt in of het eerste of het derde levensjaar. Volgens de traditie moet het hoofd kaalgeschoren worden. Sommige Hindoes laten toch wat haar zitten. Ze maken daarmee onderscheid met een andere traditie die voorschrijft dat het hoofd helemaal kaal moet als een van de ouders overlijdt. Het afgeknipte haar wordt in een tempel geofferd aan de familiegod, bijvoorbeeld Vishnu. Voor meisjes gelden andere regels. Hun haar mag gedurende hun hele leven niet gekort worden.
Baby's uit Kashmir worden vaak voor het eerste gekortwiekt in de tempel van Makhdoon Sahib. Het geloof vertelt dat de geest van deze heilige sufi uit de 16e eeuw het kind zal zegenen.
|
Op Maliku, het enige bewoonbare eiland van het Maliku atol in de buurt van de Malediven, worden kindertjes op de twintigste dag na geboorte geschoren. Men weegt het haar en schenkt het equivalent in goud of zilver aan de armen.
In China gebeurt de eerste knipbeurt vaak na de eerste maand. Al het haar, behalve een klein cirkeltje bovenop het hoofd, wordt afgeschoren. Het wordt bij elkaar gebonden met een rood lintje en bewaard als een soort amulet.
Knappe babies, wat kunnen ze al veel !
Baby's zijn klein en hulpeloos en moeten nog veel leren. Maar deze knappe dingen kan een gemiddelde baby al in het eerste half jaar:
0-1 maanden
Een pasgeboren baby lijkt de ene dag sprekend op mama (volgens haar familie) en de volgende dag is het precies papa (volgens zijn familie). Als hij zijn mondje opent om te huilen klinkt hij net als een miauwend poesje. Scherp zien kan hij nog niet. Hij bekijkt de wereld door een romantische mist, maar hij herkent mama al uit duizenden. Hij is dol op knuffelen en ruikt lekkerder dan het lekkerste parfum in de hele wereld. Op zijn heerlijk zachte perzikhuidje zijn veel cremesmeersters stinkend jaloers.
1-2 maanden
In deze periode kan een baby zijn hoofd optillen als hij op zijn buik ligt. Daar moet je enorm sterk voor zijn, want in verhouding met het lijfje is een babyhoofdje reusachtig groot. Als de baby slaapt maakt hij de prachtigste grimassen. Hij produceert allerlei geluiden, van guh en arggg tot iew, waarin je de accenten van alle wereldtalen kunt herkennen. Van muziek wordt hij vrolijk en ontspannen. Hij ontdekt dat die vijf wormpjes die af en toe voorbij zwaaien aan hem zelf vast zitten en horen bij zijn hand. Echt bijzonder is de doorbraak van zijn eerste echte glimlach, speciaal voor papa en mama.
2-3 maanden
Het kleine bundeltje geluk houdt niet op met lachen. Naar iedereen van wie hij houdt, met een grote tandeloze grijns. Echt dingen vastpakken lukt nog niet, maar een gerichte mep tegen een mobile boven zijn hoofd lukt uitstekend. Hij zwabbert minder met zijn lijfje, zijn bewegingen worden vloeiender. Omdat hij ook wel merkt dat papa en mama een beetje moe worden van om de drie uur melk geven, krijgt hij een fatsoenlijker slaapritme. Hij houdt ervan om naar ingewikkelde kleurpatronen te kijken en kan al wat scherper zien. Het liefst kijk hij naar gezichten, want die zijn de hele tijd in beweging.
3-4 maanden
Als een echte sportheld doet een baby in deze periode push-ups. Leg een kleintje op zijn buik en hij zal zich opdrukken om rond te kijken. Het lukt hem in deze maand steeds beter om dingen vast te pakken. Mama's haar bijvoorbeeld, dat klemt hij heel stevig in zijn vuistjes. Loslaten is nog een ander verhaal, dat komt later pas. In een groep mensen herkent hij feilloos papa en mama. Als je hem steunt en tegen een kussen zet, blijft hij voorzichtig rechtop zitten.
4-5 maanden
Het zou zo maar kunnen dat je baby zich in deze periode omrolt. Eerst per ongeluk maar als hij de smaak te pakken heeft, krijgt hij er geen genoeg van. Hij komt er achter dat je met je mond grote ontdekkingen kunt doen. Zijn handen heeft hij inmiddels goed onder controle en dat komt goed uit, want daarmee kan hij alles wat hij tegenkomt in zijn mond stoppen. Hij begint scherper te zien en is dol op heldere kleuren zoals rood, blauw, geel en groen. Moest hij in de eerste maanden permanent vermaakt worden, nu kan hij wel 3 minuten achter elkaar in zijn eentje spelen.
5-6 maanden
Nu leert een baby zich echt omrollen. Van zijn buik naar zijn rug en weer terug. Hij kan zelfstandig zitten (hoewel een kussen hier en daar en tegen zijn billen gepropt wel handig is). Als hij een geluid hoort, draait hij zijn hoofd er naar toe. Met een beetje hulp (twee sterke handen onder zijn oksels) sprint hij op en neer alsof hij aan een elastiek vast zit. Zijn sociale vaardigheden ontwikkelen zich in rap tempo. Hij steekt zijn handen uit als hij je ziet en moet huilen als je weg gaat. Veel baby's proberen grapjes te maken en krijgen de slappe lach als dat lukt. Een favoriete bezigheid van kleintjes in deze periode is spuugbubbels blazen.
Babybot
 |
Dit is een babyrobot. De pop reageert op degene die tegen haar praat en zegt lieve dingen terug. Denk jij dat dit een leuk Sinterklaaskado zou zijn voor je kleine zusje? Helaas zijn ze hier niet te koop. Wel in Japan. Maar weet je wat nou zo gek is? In Japan worden ze vooral gekocht door mevrouwen die ouder zijn dan 60. Echt waar. Dat komt omdat er in Japan zo weinig nieuwe mama's bijkomen. Het leven op de Japanse eilanden is heel duur. Vrouwen blijven werken en besluiten om geen kindjes te krijgen. En daarom hebben gepensioneerde dames geen kleinkinderen om heerlijk mee te knuffelen, maar moeten ze het doen met een babypop. De pop weegt net zoveel als een echte baby, zegt "Ik hou van je" en is blij als je thuiskomt. Toch vind ik het zielig. De babyrobot kijkt best lief. Maar niets ruikt zo lekker als een echte baby. Daar kan geen pop tegenop.
|
 |
Babydragers
Bodytalk
Rond hun eerste verjaardag zeggen baby's hun eerste echte woordjes. "Bau" voor bal bijvoorbeeld of "Da" als ze dag bedoelen. Een slimme baby begint natuurlijk met "mama" en "papa": succes en veel knuffels gegarandeerd. Trots vertellen papa en mama dan aan iedereen: "Hij praat, eindelijk communicatie!"
Maar baby's communiceren al veel eerder. Door het gebruik van lichaamstaal. Eén van de eerste duidelijke tekenen daarvan is de glimlach op het gezicht van een 6-weken oude zuigeling. Als papa een tong uitsteekt naar zijn kleine uk van 8 weken, krijgt hij meteen een tong terug.
Een baby laat op veel manieren zien wat hij denkt en voelt. Geeuwen duidt niet alleen op vermoeidheid. Het kan ook betekenen dat de kleine honger heeft. Een kindje dat uitgespeeld is en even met rust gelaten wil worden, draait zijn hoofdje weg. Vanaf een maand of vier krijgen baby's al echt de slappe lach. Als papa en mama een gekke hoed opzetten, schateren ze het uit van plezier.
Als baby's ergens dol op zijn, dat is het wel oefenen op hun ouders. Reuze interessant is dat. Wat gebeurt er als je een vinger in mama's neusgat steekt? Hoe reageert papa als je hard aan zijn haren trekt? Baby's leren daar veel van.
|
Frank van Marwijk schreef een leuk boekje over babycommunicatie, met veel foto's. Het heet Lichaamstaal bij baby's. Op zijn site www.lichaamstaal.nl vind je meer informatie. |
Slaap kindje slaap
Als mijn mama met mama's van andere baby's praat, hebben ze het altijd over slaap. Over hun niet-slaap. Ik geef eerlijk toe, ik vind het beregezellig als mama 's nachts bij mij komt. Dan wil ik lekker brabbelen, een beetje tegen haar aan hangen en voelen dat ze van me houdt. Maar zonder die blauwe wallen onder haar ogen ziet ze er toch beter uit. Het is reuze gezellig om in een draagzak tegen papa aan te deinen. Daar slapen wij baby's goed in (voelt net als in mama's buik). Midden in de nacht in een wandelwagen rondrijden onder het schijnsel van de maan: heerlijk lodderig word je daar van. 's Nachts af en toe een klein slokje melk nippen aan mama's borst is ook fijn. En zo zijn er meer probate slaapmiddeltjes voor baby's: Eindeloos in mama's armen heen en weer gewiegd worden terwijl ze steeds aan het het koordje van het muziekspeeldoosje trekt. Lange stukken rijden in de Maxi Cosi in de auto. Op papa's borstkas liggen voor de televisie. En ga zo maar door. Maar weet je waar wij baby's echt goed van slapen? Van de ouderwetse Rust, Reinheid en Regelmaat. Gewoon in ons eigen bedje, zonder wiegen, sussen of dragen. Het grote geheim is dat papa's en mama's ons moeten leren in ons eigen bedje in slaap te vallen. In een kamer die lekker donker en stil is en liefst niet te warm. Op vaste tijdstippen, als je aan onze neus kunt zien dat we moe zijn. Doorslapen in babytaal is 5 uur achter elkaar. Da's al heel knap. Het duurt een jaar, soms wel twee jaar voordat baby's een volwassen slaappatroon hebben en 8 of 10 uur achter elkaar slapen. Baby's maken allerlei gekke geluidjes als ze slapen: kreuntjes, murmeltjes en soms even huilen. Papa's en mama's moeten niet meteen rennen om te troosten: eerst even wachten of het weer stil wordt. Biologisch gezien is het voor ons kleine baby's heel normaal om vaak wakker te worden. Maar laat je ons met rust, dan soezelen we vanzelf weer verder. Papa's en mama's zouden beter kunnen weten. Want stel je het volgende eens voor: Je wordt 's nachts eventjes wakker. Je geeft nauwelijks een kik maar meteen is er iemand die tegen je praat, je aan het lachten maakt, je zachtjes door elkaar schudt, eindeloos kusjes geeft, een koude hand op je buik legt om te voelen of die warm is en twee vingers in je onderbroek steekt om te voelen of die nat is. Wie kan er dan nog slapen? Nou? Links over babyslaap zijn: www.difrax.com/producten/handige-weetjes/slapen www.babycentre.co.uk/baby/sleep
Babyheld
 |
Op deze foto staat mijn vriend Maron, op vakantie in Spanje. Hij is voor mij een echte babyheld. Ik zal je vertellen waarom.
Wij baby's vinden het niet makkelijk onze spullen af te staan. Spelletjes geven en nemen met mama, dat lukt nog net als we iets ouder zijn (niet te lang). Maar pas als we een jaar of vier zijn, beginnen we te snappen wat papa's en mama's bedoelen met "Samen spelen, eerlijk delen". Dat komt omdat we de wereld lang vanuit de eerste persoon bekijken.
Zo niet Maron. Hij stond grootmoedig zijn fles melk af, zodat zijn papa dit arme weeskatje kon voeren. Zonder de fles van Maron had het beestje het vast niet gered. Hij was zijn mama kwijt en moest heel hard miauwen omdat hij zo alleen was. Zijn arme buikje deed pijn van de honger. Daarom verdient Maron een grote pluim en een dikke knuffel: hij gaf zijn eigen fles om dit babypoesje te redden. Een echte babyheldendaad. |
Stel je voor. Jij was net geboren en papa deed de deur open voor de visite. En hij had zo'n muts op als op deze plaatjes. Dat zou veel gelach opleveren, denk je niet?
Driehonderd jaar geleden was het heel gewoon. Dit zijn namelijk kraamherenmutsen. Kersverse papa's zetten 9 dagen lang een extra mooie huismuts op als familie en vrienden de baby kwamen bewonderen. Tijdens de geboorte hadden de mama's niet veel aan de papa's. Die waren op het land, in een andere kamer of in de kroeg om een beetje moed in te drinken. Maar zodra het kleintje geboren was zette papa zijn hoofddeksel op en schonk hij kommetjes kandeel (een soort gebonden gluhwein) voor de visite. De kandeel roerde hij eerst met een pijp kaneel, om kracht te krijgen om boze geesten te weerstaan.
Daarom hadden papa's zo'n mooie muts op. De mensen in die tijd geloofden dat boze geesten afgeleid werden door zo'n mooie kraamheermuts, zodat ze geen aandacht meer schonken aan de baby.
Deze mutsen komen uit de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam.
Zappen
Ik snap er niets van. Eerst probeerde ik de afstandsbediening van de televisie aan het werk te krijgen. Ik deed boem boem op mijn buggy en tok tok tegen het tafeltje. Maar papa pakte hem af. Hij gaf me een knuffelbeer die lang niet zo'n leuk geluid maakt. Nu rammelt papa zelf steeds met de afstandsbediening omdat hij het niet doet. En ik mag niet eens meespelen. Niet eerlijk
Babypanda
 |
Kijk eens hoe lekker warm deze baby reuzenpanda erbij ligt! Hij woont in Chengdu in China in een groot pandabeer onderzoekscentrum. Daar zorgen ze goed voor hem, want er zijn nog maar heel weinig reuzenpanda's op de wereld. Mama panda's krijgen regelmatig een tweeling. Omdat ze niet goed voor twee baby's tegelijk kan zorgen ligt dit wollige beertje in een couveuse. De ene week woont hij hier, de andere week is hij bij zijn mama. Om en om met zijn tweelingbroertje.
|
 |
Jonge panda's zijn lief en gezellig. Ze vinden het heerlijk als iemand hun rug krabt. Als ze huilen, klinken ze net als mensenbaby's. Ze willen wel 12 keer per dag melk drinken bij hun moeder. Maar mama panda vindt dat helemaal niet erg. Het liefst knuffelt ze de hele dag met haar baby. Tussen de 6 en 8 weken krijgt de baby panda zijn eerste tandjes. Als haar kindje 3 maanden is, gaat mama panda met hem spelen. Kleine panda klautert op mama's rug en speelt rugby tussen haar twee voorpoten. Zij rolt hem dan zachtjes heen en weer. Pas als de kleine panda 3 jaar is, gaat hij het huis uit. Dan heeft hij 30 maanden lang meer dan 10 kilo bamboe per dag gegeten. Kijk op www.liu.edu/CWIS/CWP/library/exhibits/panda/panda.htm voor meer pandafoto's.
Kruippakje
Kijk eens wat ik vond bij de oma van mijn mama? Een plaatje van een mooie baby. Ik vroeg natuurlijk wie dat was. Mijn overgrootmoeder vertelde dat het Koningin Juliana was als baby. In het jaar 1909.
Maar kijk eens naar de jurk die ze aan heeft ! Daar kun je toch niet lekker in kruipen ! Ik word al chagrijnig als mama met een drukknoopje van mijn rompertje moet frummelen. Ik moet er niet aan denken dat ik zo'n jurk met van die tierelantijnen aan moest.
Speciaal voor jullie ging ik op onderzoek naar de babymode van 100 jaar geleden. En wat denk je? Op foto's uit die tijd hebben alle kindjes - jongens en meisjes - enorme soepjurken aan. Kijk maar.
Wij moderne baby's boffen maar dat we lekker zittende kleertjes hebben. Wel jammer dat Juliana niet meer leeft. Anders had ik haar alsnog zo'n mooi roze Peas t-shirt gestuurd met "Little Princess" erop. Ik weet zeker dat ze er heel blij mee was geweest.
|
